
Oysa ne kadar mutluyduk kutu kutu pense oynarken..
Ne kadar kücüktü hesaplarımız. Aklımız sadece oyunda asılı kalırdı. Gelecek adına kaygımız yoktu.
Saklambac oynardık ve saklanırdık. Kimse bulamayacak sanırdık. Kücücük deliklerde fare olurduk. Dünya dururdu o an.
Biliyor musunuz kimse bulamayacak sanırdım ben. Kimse yerimizi söylemeyecek..
Öylece dururdum hep hic kıpırdamadan..
Sonra buldu beni.. (hayat)
Ne elma diyen oldu ne armut! Nerden bilecektim ki.. Keske hep ellerimle yüzümü saklayıp hic nefes almadan öylece kalmayı basarabilseydim. Kücücük nefesim ele verdi beni..
Zırlaya zırlaya cıktım ortaya..
Söyleyin bakalım hanginiz ispiyonladı beni
:D :D












